ضرورت صیانت از جنبش دانشجویی

به گزارش خبرگزاری آنا، حجت‌الاسلام والمسلمین داود مهدوی‌زادگان پژوهشگر علوم سیاسی در یادداشتی اختصاصی برای این خبرگزاری نوشت: جنبش دانشجویی در 16 آذر سال سی و دو در اعتراض به سفر ریچارد نیکسون معاون رئیس جمهور آمریکا به ایران از سوی دیکتاتوری پهلوی با سرکوب خونین مواجه شد. نیکسون در نطقی که پس از کودتای ۲۸ مرداد در کنگره ایراد کرده بود، سقوط دولت دکتر محمد مصدق را “پیروزی سیاسی امیدبخشی” توصیف کرده بود. این جنبش پس از انقلاب در دوران دفاع مقدس در قامت دانشجوی رزمنده بسیجی به دفاع از میهن و دفع متجاوز بعثی ظاهر شد و بعد از جنگ تحمیلی هم ضمن انتقاد از سیاست های لیبرالی دولت ها در قالب اردوهای جهادی به خدمت در مناطق محروم مشغول شد. از بزرگترین افتخارات جنبش دانشجویی خنثی سازی تحریم های استکبار جهانی بویژه در حوزه هسته ای و پزشکی و فن آوری است. در نظر ملت جنبش دانشجویی در ایران با چنین کارنامه ی مبارزاتی درخشان و کم نظیر جایگاه خاص و والایی دارد.

از این رو، خیلی بدیهی به نظر می آید که بد خواهان و دشمنان ملت چنین جنبش دانشجویی مبارکی را بر نتابند و برای انحراف آن و به ابتذال کشاندن و تبدیل شدنش به ابزاری برای مقاصد شوم استبدادی و استعماری برنامه‌هایی داشته باشند. چنانکه در چند روز گذشته برخی دانشگاه‌ها از سوی معدود دانشجونماها به عرصه ای برای جولان بد اخلاقی و بد رفتاری های خارج از عرف علمی و اخلاقی دانشگاه ایرانی اسلامی تبدیل شده است. بطوری که این اعتراض دانشجویی با آن جنبش دانشجویی مبارکی که در حافظه تاریخی ملت نقش بسته است فرسنگ‌ها فاصله دارد. مردم به یکباره با حرکت سخیف و هتاکانه ای که کاملاً همسو با اهداف و خواسته های دشمنان ملت و نیز عاری از هر گونه ایدئولوژی و فکر مترقیانه و شرافتمندانه و همراه با ابتذال اخلاقی روبرو شدند. 

چنین اتفاق نامیمونی در جنبش دانشجویی ایران که به شدت در تقابل با جریان جهانی جنبش دانشجویی است، در نگاه اولیه هشدار دهنده و نگران کننده به نظر می آمد. در نظر علاقمندان و کهنه دانشجویان مبارز و دلسوزان انقلاب این اتفاق تهدید جدی برای هویت سلیم و قویم جنبش دانشجویی است. آیا این جنبش دچار بحران هویت یا استحاله فرهنگی منتتهی به انحطاط شده است که این چنین خلاف آمد رفتار می کند؟ لکن این پرسش به فضل الهی در نطفه باقی ماند. زیرا جنبش دانشجویی ایران با فطانت و سرعت به اصل صیانت از خود توجه کرد و جنبشی اعتراضی در درون خود علیه جریان انحرافی سلطنت طلب و بیگانه پرست دانشجونماها به راه انداخت. بطوری که اکنون پرچم دانشگاه انقلابی بیش از پیش در دانشگاه ها به اهتزاز در آمده است. 

چنین اتفاقی توجه همگان بویژه قشر دانشجو را به ضرورت همیشگی صیانت از جنبش دانشجویی جلب کرده است. انحراف و انحطاط این جنبش تهدیدی جدی برای خاموش شدن چراغ پر نور دانشگاه ایرانی و برآمدن دانشگاه وابسته و بی خاصیت خواهد بود. از این رو، در صیانت از این جنبش نه فقط خود دانشجویان بلکه باید سایر عوامل دانشگاهی آسیب شناسی کنند و نگذارند منحوسان سلطنت طلب و استعماری این جنبش مبارک را ببلعند و به ابزاری برای اهداف شوم خود تبدیل کنند. 

در این میان، باید اولیاء دانشگاه نسبت به وظایف خود با جدیت بیشتری عمل کنند. هر گونه غفلت یا ترک فعل آنان راهی برای فرصت طلبی دشمن در ایجاد اخلال در دانشگاه است. اولیاء دانشگاهی گمان نکنند که با رواداری های بی وجه و غیر عقلانی و خارج از قانون خدمت بزرگی به ساحت دانشگاه و دانشگاهیان می کنند بلکه بزرگترین ضربه را بر دانشگاه می زنند و راه را برای انحطاط دانشگاه هموارتر می سازند. قطعاً این دسته از اولیای دانشگاهی بی کفایت نزد ذات حضرت حق و ملت شریف و در پیشگاه تاریخ مورد مواخذه قرار خواهند گرفت. پس، باید همگی صیانت از جنبش دانشجویی را جدی بگیریم تا دانشگاه ایرانی اسلامی همچنان شکوهمند و پر فروغ باقی بماند. انشاء الله